Helpdesk

De derde wereldoorlog is een onderwerp waarover ik al vanaf ongeveer 1963 heb horen spreken. De napraat over de Russische inval in Hongarije, de Cubacrisis, de ontwikkeling van verschillende soorten gruwelijke bommen en raketten, ik noem ze voor het gemak maar de alfabetbommen (Ik heb zelf gehoord van A-Bom en H-Bom, maar ik ken de mens inmiddels goed genoeg om te vermoeden dat we wel ongeveer tot de Z zullen zijn gevorderd.)
Gebeurtenissen die op zekere momenten zelfs theorieën veroorzaakten dat er veel mis was met de geestelijke volksgezondheid vanwege de collectieve angst-psychose die werd veroorzaakt door de dreiging van een nucleair conflict met de vijand die op dat moment in de mode was. Op dit moment zijn het Henk, Ingrid, Piet-Joris en Korneel (Het zullen mannen met zwarte baarden zijn ) uit Almere geloof ik. Zij kunnen ons na al het eerder beloofde geweld toch niet echt meer imponeren.

Afgestompt als we zijn. Volgevreten tevreden met hormonenvlees en een vetrijk dieet op smaak gebracht met kankerverwekkende chemicalieën. Levend in de waan dat er weliswaar geen God meer is, maar toch wel iets van wat je een vage overheid zou kunnen noemen die zorgt voor ons dagelijks brood. Waarvan we niet zeker weten of dat nu de onschuldig ogende sullen zijn als Balkenende of Job Cohen.
Ofwel hun superieuren waarvan nog minder weten. Dat ze geen familie van Bin Laden zijn is wat we maar aannemen. Maar waarvan we wel zeker weten dat zij voor ons zorgen. We hechten een merkwaardig vast geloof in die onzichtbare mafia die ons bestuurt ergens bovenin die onduidelijke cellenstructuur. Dat opperwezen zorgt voor ons zieleheil in het “hiermaals”. Zodanig groot is het geloof dat we niet eens gemerkt hebben dat de derde wereldoorlog al lang is begonnen. Onduidelijk blijft ook wie het eigenlijk zijn die hem hebben opgestart.

Na het Mosterdgas en later Zyklon-B te hebben ingezet voor industriële vernietiging van de mens is de biologische oorlogsvoering tot een geperfectioneerd niveau opgevoerd. Net als de vorige keren (zoals Freeman Dysan in “Het schitterend ongeluk” zo duidelijk verklaarde) is het succes niet gelegen in de stand van de technologie van geavanceerde wapenssystemen maar volledig gebaseerd op de logistiek en de bureacratische regelmaat waarmee de aanvalsgolven worden ingezet. Er was geen andere reden om Dresden plat te branden dan dat het in de planning stond. Nu is Co2 één van de meest gebruikte middelen. Plastificering van de Oceanen wordt als wapen ingezet op zee. Op het land worden de communicatiemedia vooral ingezet voor propagandadoeleinden. Het slagveld wordt uit beeld gehouden, er worden fictieve vijandbeelden gecreëerd, en als summum worden soldaten voor de strijd gerecruteerd die zich niet eens bewust zijn te worden misbruikt voor oorlogsdoeleinden. Soldaten die aan de vernietiging bijdragen door te consumeren. En zonder soldij, behalve dan wat men wel noemt “koopkracht”, waarmee de zevende Mobiele telefoon binnen handbereik komt.

Geen logistieke organisatie zo perfect dat er niet eens iets mis kan gaan. Terwijl het gepland was om de 9,5 miljoen liter olie die gister (en alle andere dagen) uitstroomde in de Mexicaanse Golf via de normale oorlogslogistiek van benzinepompen in de automobielen van consumenten te plaatsen, en deze door uitlaatpijpen in het milieu te pompen, zorgt een lek in een uitlaatklep op de zeebodem, dat de oorlogshandelingen ineens bijna ongecamoufleerd zichtbaar worden. Omdat het gebruikte gif rechtstreeks over het beoogde doelwit wordt uitgestort.

En daarmee medesoldaten dreigt een groot gevaar voor onze vijand. De vijand die de berichtgeving over de slag om de Mexicaanse Golf om die reden zorgvuldig naar pagina vier van de kranten dirigeren.
Het gevaar dat consumenten/strijders zich ineens bewust kunnen worden van wat ze eigenlijk aan het doen zijn. Dat we gaan beseffen dat we al lang “rekening rijden” Dat er verzetsgroepen zouden kunnen ontstaan.
Dat men zich bewust wordt van het feit dat een cellenstructuur ook omgekeerd kan werken. Dat we de kop uit het zand zouden kunnen halen. En niet langer blijven geloven in de lethargie van de ontkenning dat we wel zelf verantwoordelijk zijn en van het geloof dat onoverkomelijke machteloosheid maakt dat we ons gewillig naar de ingang van de poort moeten laten leiden waar boven staat: “KONSUMIEREN MACHT FREI