Ge-vowel

Ja natuurlijk heb ik een hekel aan Ratelband. Ja natuurlijk heb ik een hekel aan Jomanda. Ja natuurlijk heb ik een hekel aan Paul de Leeuw. Het zou me een absoluut dieptepunt in mijn leven toeschijnen op blote voeten maar ingestraald over hete kolen te wandelen om daarna af te koelen in een bad met gele vla.
Of mischien betreft mijn afkeer nog meer die makke drom onnozelaars die daar, eindelijk en schijnbaar voor het eerst eens ontspannen,  naar zit te gapen.

Het gekke is dat ik daarentegen wel erg geboeid ben door de inspanningen van Char, door mijn lief, vergeef me de woordspeling beschouwd als "ge-vowel".

Wie wel eens een crematie van een goede relatie heeft bezocht, kent ongetwijfeld het verschijnsel van de opkomende gedachte: "Ik had hem toch afgelopen Woensdag nog even moeten bezoeken, zoals ik eerst van plan was". Omgekeerd leef ik wel eens, ( want ja ik leef nog ) met de gedachte: Nog tien zomers heb ik te gaan. Op zijn best nog twaalf. Dan ben ik waarschijnlijk nog niet dood maar wel met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid minder aanspreekbaar. En zeker niet in staat met iemand plezier te maken. Want de medische wetenschap kan je lang in leven houden, maar de plezierpil zit nog niet in het ziekenfonds.

Besef dus mensen: Ik ben iedere woensdag thuis, want dan heb ik mijn vrije dag. Wil je me spreken dan kan dat nu nog heel goed. Ik ben wat betreft wijsheid, inzicht en levenervaring op het hoogtepunt van mijn leven. Heb het vermogen tot een goede balans in het spuien van kennis en ervaring en wat er leeft onderin mijn stream of conscienceness. Je kan veel leren van levende mensen en zeker van mij, die altijd heel graag heel veel wil geven.

Over een jaar of twintig moet je contact opnemen via Char. De vraag is dan wel of dat nog zal lukken. Want ik beloof niemand om dan op te nemen. Ik spreek graag in hele zinnen in plaats van in een paar klinkers of medeklinkers. Ook heb ik gemerkt dat Char de bovengenoemde balans niet goed kan overbrengen. Zij zal veel nadruk leggen op mijn tolerantie, de onvoorwaardelijke liefde die ik voor je bezat. Maar het overbrengen van de gezonde kritische benadering en de plezierige plaagzucht, die mischien ook wel eens een stimulerende maar erg nuttige onbehaaglijkheid bij je teweegbrengt, dat kan zij naar ik vrees niet zo goed. En ik wil wel mezelf zijn, ook al ben ik dood.

This entry was posted in Volkskrant. Bookmark the permalink.

3 Responses to Ge-vowel

  1. Guzzler says:

    Avatar van Guzzler
    Goed stuk. En mooi nummer van Harrie Jekkers Catherina.

  2. lidy d. broersma says:

    Avatar van lidy d. broersma
    Nou nou Simen, alweer over jezelf. Dan nu weer over tot de orde van de dag: doe je schortje maar vast voor 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *