De techniek staat voor niets

De moderne technologie staat voor niets.

Je kunt nu een telefoon kopen met een 10Megapixel camera, een adreslijst van minstens 500 adressen. Met de mogelijkheid om iemand door middel van allerlei protocollen ( ander woord voor afkorting waar niemand van weet waar ze voor staan) fotos, muziek etc. te sturen.

Ik heb een televisietoestel met zo’ n kleine 900 kanalen.
Mijn auto heeft een kruissnelheid van 180 km per uur en ligt dan als huis op de weg.

Ik heb ontdekt dat mensen het bijna als een soort terroristische aanslag ervaren als je met je telefoon een foto van ze maakt.
Als ik mijn twee kennissen uit mijn adresboek een foto of muziekje stuur moet ik ze altijd twee weken later eens bellen om te vragen of ze het gekregen hebben. Met als reactie: Oh hee, nee niet gezien. Ik leg hen dan even uit waar ze het kunnen terugvinden en kunnen afspelen. Hilarisch succes, dat spreekt.
Televisie kijken doe ik meestal naar Seinfeld of Cheers. Steeds dezelfde aflevering. Net als vroeger in de Cineac kun je hem op kanaal 136 zien direct nadat hij op kanaal 14 is afgelopen. Op kanaal 1 tot en met 36 kun je kijken naar een gesprek. Willekeurig kiezen is het beste. Ze gaan allemaal over hetzelfde onderwerp.
Dan zijn er nog wat plekken waar het nieuws dat je in de ochtend al in de NRC had gelezen in een doorlopende herhaling wordt vertoond. Je kunt op iedere zender op die manier steeds controleren of iedereen het wel juist heeft.
Op 3 is het gesprek wat anders. Daar zitten de buurvrouwen in de studio onverstaanbaar door elkaar heen te kletsen. Op dezelfde manier als ze dat in mijn straat buiten voor mijn raam ook doen. Nieuwe formule! De tafel van vijf ( geniaal bedacht want er zitten er inderdaad ook precies vijf ). Ook wel leuk is huilende kinderen die niet kunnen zingen en huilen omdat iemand hen vertelt dat ze niet kunnen zingen. Dat grijpt mij aan. Ik ben nu eenmaal een emotioneel mens, en kan het zelf ook niet zo goed. 
Gelukkig kan ik dan voor het slapen gaan nog even tot mezelf komen als ik door het huis loop om zo’n 46 standby-knopjes uit te zetten in verband met de electriciteitsbesparing.
Het is echt sensationeel om op de afsluitdijk ( de enige plek waar je in Nederland 180 kan rijden zonder dat je rijbewijs onmiddellijk wordt afgepakt ) even te controleren of de folder van je auto terecht sprak over die wegligging.

Van de week heb ik via een contactadvertentie met iemand in Friesland een afspraak gemaakt. Tja want ik hoef anders eigenlijk nooit over de afsluitdijk natuurlijk. Staat genoteerd in de agenda die ook in mijn telefoon zit.

Wat hebben we toch een mogelijkheden tegenwoordig. Ik heb er nog maar een fractie van beschreven. Al dat contact met iedereen en overal. Wel dertig sms-jes gestuurd van de week met: "Wanneer bel je me weer eens". "Ik zou je graag weer eens zien, kunnen we wat afspreken?"

De moderne technologie staat echt voor niets.

This entry was posted in Volkskrant. Bookmark the permalink.

3 Responses to De techniek staat voor niets

  1. Robert says:

    Avatar van Robert
    Ik bel bijna nooit. Hooguit uit nood. Daarnaast kijk in nauwelijks tv en is mijn laptob voor het schrijven. Dus ik heb niets met al die ontwikkelingen. Waar maakt een mens zich druk om.

    Groet Robert Kruzdlo

  2. lidy d. broersma says:

    Avatar van lidy d. broersma
    Verschrikkelijk. Zo’n zeikerd voortdurend op je mobiel. Ik moet er niet aan denken, aan al dat contact. Ben je nu helemaal bedonderd. Neem een voorbeeld aan mij Simen Vrederat, ik ben een autist. Ik weet contact op een natuurlijke wijze te vermijden 🙂

  3. Babbelegoegje says:

    Avatar van Babbelegoegje
    En dan hyves, Simen. Op mijn eerste uitnodiging in en mailtje stond, "je kunt hier wel tweeduizend vrienden verzamelen" Ik dacht meteen, help, wat moet ik met tweeduizend vrienden, never nooit niet dus, mijn tastbare vriend klaagt al, dat ik nooit kom. Maar inmiddels vinden ze het bij hyves ook wat erg veel en kun je ‘maar’ tot tweehonderd gaan, geloof ik.
    Maar dan nog, tweehonderd vrienden, en mijn vrienden op hyves hebben ze, echt. Tweehonderd vrienden is tweehonderd plaatjes per week met knufjes en kusjes en prettig weekend engeltjes versturen. Ga dr maar aanstaan. Ja, ik heb ook hyves, omdat een vriendin dat vroeg, anders kon ik de fotootjes van haar kindjes niet zien. Nu heb ik dertig vrienden. Je moet wel eens wat, maar ik zeg er bij iedere acceptatie altijd bij: "ik doe niet veel op hyves hoor." Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Dus eigenlijk heb ik welgeteld…eeh…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *