Gezond eten

Taal en muziek zijn de motor van mijn bestaan. Behalve het bekende opdoemen van de aan iedere man eigen stroom van sexuele fantasieën zijn er in de pauzemomenten bepaalde zinnen die naar de oppervlakte komen. Alsof je iedere keer weer even aan jezelf moet laten weten waar je op aarde bent op dat moment.
"Oh spyrocheet van onrust in het hart " van Achterberg is een regelmatige bezoeker.
"Ik hoor mijn moeders stem, oh dood die waarheid zijt" van Reve eveneens.

"O Krinklende winklende waterding" Gezelle die er in zijn volledige eentje en met overslaan ( in het bewustzijn ) van alle tussenregels voor heeft gezorgd dat mijn afschuw voor alles wat met het christelijke geloof te maken heeft is overwonnen en mij heeft doen weten dat er in iedere mens een behoefte bestaat aan een religieus gevoel, los van de geprefabriceerde poëzie over "het lam" zoals die in allerlei obscure gereformeerde gemeentes en ( tegenwoordig niet vergeten te vermelden ) moskeeën wordt voorgedragen.

Ook regels die ik zelf schreef zijn logischerwijs vaste gasten. Zij zijn natuurlijk in mijn huis geboren en vormen de vaste bewoners, die na het ouderlijk nest te hebben verlaten terugkeren voor een bezoek.

Als ik ergens midden in een winkelstraat sta is het: "Onder het plaveisel het moeras" Één van die titels van van der Heyden die een roman op zichzelf vormen. Als alle kinderen van hem naar huis komen dan is het wel een Mozartiaans wereldwonder dat de man tegelijk nog in staat is tot de productie waartoe hij kennelijk in staat is. Van Vestdijk werd eens gezegd dat hij een man was die sneller schreef dan God kon lezen. Het is maar goed dat Hij al dood was voor van der Heyden zijn loopbaan begon.

En toen was er de literaire thriller. Maar even de dikke van Dale: Spannende sensatieroman, -film, toneelstuk vol sensatie, meestal over misdaad.

Niks op tegen. Ik heb vroeger alle Bondboekjes van Fleming gelezen. Spanning en sensatie en dan nog met wat erotiek vermengd. De Bond-girl hoeft nu mijn fantasie niet meer te stimuleren, die wordt nu gevoed door echte vrouwen ( en Eva Green hoort daar ook wel bij, maar dat heeft Fleming nooit geweten ). Eva heeft nu eenmaal het geluk dat ze erg lijkt op die prachtige vriendin van mijn lief.

Het is een ongelijke strijd tussen Palmen en Noort ( of hoe ze ook maar mogen heten ). De mensengeest zorgt zelf wel voor zijn dagelijks brood. In de mensengeest gaat het anders dan bij televisie om de pauzes. Je moet als schrijver echt wat in je mars hebben om de pauzemomenten in de mensengeest te vullen. Het verschil, als je wil de kwaliteit, blijft onmiskenbaar herkenbaar. Het is een volgorde-kwestie. Literatuur beinvloedt je leven. Bij de thriller is het andersom. Je leven laat dan gemakzuchtig de keuze aan je onderbuik. Gemakkelijke sensatie, meestal over misdaad, of gewoon naar de beeldbuis knikkebollen zonder echt te weten waar het over gaat.

Maar toch is er de Spyrocheet van onrust in mijn hart. Het is als met de stelling: Gaan mensen moorden plegen omdat er zoveel moorden op de televisie worden vertoond. Nee het is andersom. De televisie vertoont wat er leeft in de mensen. Verontrustend. Net als McDonald’s happy meal is Noort de opgepimpte hamburger die een belemmering voor een lekkere en gezonde maaltijd is, uit handen van een uitgever die er niks anders meer van bakken kan. En hopelijk voor de meesten horend bij een levensfase. Van voorbijgaande aard.

This entry was posted in Volkskrant and tagged . Bookmark the permalink.

One Response to Gezond eten

  1. lidy says:

    Avatar van lidy
    Dat rijtje tags is bijzonder ritmisch, met een uitschietertje hier en daar. Goed gevonden van jou Simen Vrederat!…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *