De geest(esziekten) van de tijd.

Ik heb verlatingsangst. Geen zieleknijper die dit heeft geconstateerd.
Paniek, schrijnplekken ergens op een onbestemde plek binnen in mij, grote leegte als er weer iemand is die me alleen of in de steek laat. Iets wat in mijn leven nogal eens gebeurt. Als bij koning Midas verandert alles wat ik aanraak in stront. Dat is het overheersende gevoel wat overblijft. Mensen hebben weinig behoefte, ja soms wel bijna angst voor contact. En soms verlaten ze me vanwege acute leukemie die echt acuut was. Die angst is natuur die er voor zorgt dat je vooruitloopt op gevaar dat je eerder hebt ervaren. Ne me quitte pas staat inmiddels al weer een jaar of tien op nummer één van mijn toptien voor mijn crematie.

Ik hoop dat het geen epidemie wordt. Net als bij de depressie. Door Trudy Dehue in haar boek beschreven vanuit het verband met de verantwoordelijkheid van de mens voor zijn eigen succes en geluk. Want God is dood en wij moeten zijn taken waarnemen. Dat zijn loodzware taken die ons neerslachtig maken. We noemen het depressief en gaan op zoek naar een medicijn. Dat is goedkoper dan de maatschappij veranderen.

De vraag is of een andere samenleving vanwege het synergetisch effect op nog een scala van andere kwalen niet goedkoper zou zijn. Want zijn de ziektes van de geest op de keper beschouwd niet allemaal ziektes van de tijdgeest. Ik probeer er een paar uit.

Ben je als jeugdzorgpupil die een kind is van een jeugdzorgpupil paranoia of heb je als jeugdzorgpupil die een kind is van een jeugdzorgpupil gewoon de domme pech het kind te zijn van een jeugdzorgpupil wiens ouders jeugdzorgpupillen waren. Is de epidemie van de hoogbegaafdheid iets wat samenhangt met de debilisering van de samenleving of is er een synapsenversterkingsvirus aan het werk ( biologische oorlogsvoering van islamieten mischien)  Is van Gaal echt een genie, net als Johan Cruif. Ben ik nu zo intelligent of ….?
Het autisme is ook iets wat sterk huishoudt. Deze term werd vroeger gebruikt ten aanzien van personen die buiten de samenleving waren geplaatst omdat ze moeite hadden met andere mensen in contact te treden. Het ervaren van de dingen om je heen als afzonderlijke zaken zonder samenhang. Nu zegt mijn lief ( die het boek van Martine Delfos heeft gelezen) tegen mij dat alle mannen in essentie autisten zijn. En ik moet zeggen dat ik ook met grote regelmaat te lijden heb aan een gebrek aan samenhang om mij heen, maar ik had nog nooit begrepen dat ik al weer een officiele benoemde aandoening rijker was.

Ooit was ik bij de huisarts op bezoek, die mij voorstelde een test af te nemen om eens te kijken of ik ook met depressie was besmet. Ik moest een lijst met vragen beantwoorden die een bepaalde score opleverde. Als ik genoeg punten haalde was ik depressief en verdiende ik behandeling. Een van de vragen die mij na afloop werden toegelicht behelsde te testen met welke regelmaat ik aan zelfmoord dacht. Ik heb de man daarna niet eens verteld dat ik, …onbewust vond ik het toch wat genant, de waarheid ook nog een beetje in mijn voordeel had bijgesteld. Ik denk daar minstens iedere dag en ook vaak drie keer per dag aan. Je mag bijna wel constateren dat bij iedere beslissing in mijn leven ook zelfmoord altijd als alternatief door mij in overweging wordt genomen.

Ben ik nu echt alleen maar een depressieve, autistische, sateryiasistische, narcistische patient met verlatingsangst. Of ben ik een realist met een goed waarnemingsvermogen. Die afsteekt tegen het gros van de mensen om zich heen. En daarbij best wel een beetje kan bedenken hoe zich dat verhoudt tot gemiddelden. En ik heb een manie om te spuien uit mijn  stream of conscienceness zonder onmiddelijk toe te geven familie te zijn van de La Tourettes.

Eros en Thanatos zijn de enige vrienden die mij nooit verlaten. Ik ben dan wel niet zo gek gelukkig, maar gelukkig wel gek.
Ik hoop alleen wel dat het iedereen duidelijk is wat mij het meest beangstigt: Je zal toch normaal zijn zeg. Ik moet er niet aan denken.

This entry was posted in Volkskrant and tagged . Bookmark the permalink.

7 Responses to De geest(esziekten) van de tijd.

  1. lidy says:

    Avatar van lidy
    En dan heb je verlatingsangst Simen Vrederat
    En dan stort je je hart uit
    En dan zing je vanuit het binnenste van je binnenste
    Comme Jacques Brel
    Ne me quitte pas
    http://www.youtube.com/watch?v=i2wmKcBm4Ik

    Hoe mooi verlatingsangst kan zijn!…

  2. lidy says:

    Avatar van lidy
    Verlatingsangst is ingebakken in ons systeem.
    Vanaf het moment dat je uit je moeder wordt geboren.
    En het blijft je vergezellen op je pad
    En dan komt weer dat moment dat je eruit gesodemieterd wordt.

    Zo is het toch?…

    🙂

  3. lidy says:

    Avatar van lidy
    Nu is het wel zo Simen Vrederat dat het lied zo geëxalteerd klinkt en doordringt dat ik als ik niet oppas en in die flow blijf de neiging heb me in het ravijn of voor de trein te storten. Dus voor de nodige balans even een tegenhangertje. Met de beide benen op de grond en dan effe meedeinen Simen

    http://www.youtube.com/watch?v=nGxbV908s60

  4. Fleur says:

    Avatar van Fleur
    Ik zag je tekst staan en werd aangetrokken door het woord ver lating s angst.

    Hoe gaat hij zich daaruit redden,dacht ik.

    Ja,dat is een algemene uitdrukking,dat alle mannen autistisch zijn.
    Zelfs ouders van een aspergerzoon zeggen dat tegen mij.
    Ze houden veel van hun ingewikkelde zoon.
    Die gaten in de deuren zijn alweer vergeten.
    En dat moeder er een chronische neerslachtigheid van heeft overgehouden ontgaat ze.

    Een buitenstaander kijkt objectiever tegen hun situatie aan.

    Nee,je hebt je er niet uit kunnen redden.
    Het lijkt er zelfs nit op.

  5. Fleur says:

    Avatar van Fleur
    Nit moet niet zijn.

  6. Fleur says:

    Avatar van Fleur
    Angst is de drijfveer der mensheid.
    Zij,die zeggen geen angst te kennen,liegen of ontberen zelfinzicht.

  7. Fleur ? says:

    Avatar van Fleur ?
    ERRUG MOOI,MISTER RAT!!!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *