Hier staan wij, we kunnen niet anders!

Waarom blogt de blogger.

Een vraag van niks natuurlijk. Waarom fietst de fietser. Waarom vist de visser ( Jezus even buiten beschouwing latend, want die vertrouwde zozeer op het water dat hij zomaar over zee liep ). Waarom vliegen de vliegen. Alle vragen naar gedrag kunnen we gevoegelijk doorverwijzen naar de voormalig assistent van Dr. Cactus.

We kunnen misschien beter vragen, waarom we altijd maar blijven vragen en vragen, zonder ooit een antwoord ergens op te vinden. Zonder ooit naar een antwoord te luisteren. Jaknikkend naar iedereen, onze weg vervolgend naar waar, met wie en waarom.

Een blogger is een mens net als de mensen. Een kletskous die zijn vragen transformeert in pseudo-oplossingen, waanwijsheden en in het beste geval zijn verwondering demonstreert. Zij willen alleen maar praten, ventileren zonder luisteren. Bloggen is een vorm van hardop ademhalen. Alles wat hun brein opneemt moet er weer uit. Zuurstof in en koolstof er weer uit. Er zijn mensen die vies zijn van elkaar. Er zijn mensen, geloof het of niet, die met mij niet zouden willen tongzoenen. Ik denk dan stiekem: Maar jij ademt dezelfde lucht in die ik ook als eens in mijn longen had.

Een blogger is iemand die gelijk of ongelijk heeft. Die met diegenen waarmee hij of zei wel zou willen tongzoenen communiceert: Jij hebt gelijk. Omdat hij of zij het prettig vindt terug te horen: Jij ook, jij hebt ook gelijk. Zij zeggen daarmee: Wat jij daar in je brein hebt heb ik ook al een keertje in mijn kop gehad. Hij kan ook niet anders dan gelijk hebben of ongelijk Want de zuurstof van het brein is collectief bezit. Als er één is met een slechte adem hebben we allemaal een slechte adem. Want adem komt uit ons milieu. Als er iemand geobsedeerd is door de dood, dan kunnen we natuurlijk evengoed gelijk hebben of ongelijk als we zeggen dat het leven mooi is, want we leven nog (Het is nog lang geen 2015.)

Of iemand die opzettelijk ongelijk heeft. Wat eigenlijk hetzelfde is als gelijk òf ongelijk hebben. Wie zegt dat alle mensen die houden van moezelwijn het land uit moeten en gedeporteerd naar pakweg de Lorelei heeft vroeger op school net als wij allemaal voorgespiegeld gekregen dat kennis macht is. En is ook net als wij allemaal volledig aangewezen op het Centraal Bureau zonder Statistiek. Hij ademt dezelfde lucht en wil ons niet zoenen. Hij is ons spiegelbeeld, een uitvergrotend spiegelbeeld.  Hij schreeuwt voortdurend bij het ademhalen, waardoor het bij hem extra zichtbaar wordt dat hij niet wil luisteren waardoor de anderen vaak wat verder van hem af gaan staan.

Een blogger is iemand die meent dat hij iets zegt wat niemand anders zegt. Die met een trots gevoel het zweet van zijn voorhoofd veegt als hij drukt op "publiceren". En dan tot zijn schrik te horen krijgt: Je hebt gelijk, dat heb ik trouwens daar en daar ook al eens gelezen. Iemand die net als Herman Brood een echte Herman Brood kan maken en dan denkt dat hij een brood gebakken heeft.

Een blogger is dus vooral iemand waar ondanks zijn taalverslaving niemand naar luistert. Of hij nu filosofie, kunst, kunstjes, een boer of een scheet "publiceert".

<#comment><#comment>

<#comment>

This entry was posted in Volkskrant and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *