Ich denke oft, sie sind nur ausgegangen.

Ich denke oft, sie sind nur ausgegangen.

Was ik een wees of weggelopen
toen ik bij licht vertrok
begon met jaar na jaar te minderen
en liefde gaf aan mijn onechte kinderen
Er zijn geen mensen,  nergens
achter al die dichte deuren
ik ben een vader
wat kan mij gebeuren.

jouw ogen raken het zelfde licht
waarin ik ooit kon baden
mijn voetafdruk waarin jouw stappen
passen, door sprongetjes vooruit te reiken
langs dezelfde paden.
na alle woorden die ik heb beweerd
hou jij me in het leven
door argeloos te zeggen
je hebt me iets geleerd.

het leven, bijna dood ervaring
geef ons heden dagelijks brood
geen kind is je bezit
maar wel hun dood.

©Vrederat 2010

This entry was posted in Volkskrant. Bookmark the permalink.

3 Responses to Ich denke oft, sie sind nur ausgegangen.

  1. Ingrid van den Bergh says:

    Avatar van Ingrid van den Bergh
    Mooie uitingsvorm gepaard aan wrange inhoud. Uitingsvorm en inhoud twee ketsen op elkaar, schampen elkaar. Liggen gevoelig ten opzichte van elkaar. Hebben een haat-liefdeverhouding.
    Je twee laatste regels zijn wat cryptisch maar mijn vermoeden is dat de betekenis heftig is. Misschien juist daarom wat raadselachtig; de schrijver verhult de naakte waarheid; de lezer mag vanuit zijn eigen belevingswereld er betekenis aan geven.
    Net als bij beeldende kunst.

  2. svara says:

    prachtig!
    vooral de tweede strofe raakt me

  3. Pingback: FAVORIETE REACTIE: | Hardslag

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *