Terra Cotta.

Terra Cotta.

Duizend mensen heb ik gekend,
me in hen ingeleefd tot soortgelijke pijnen
het innerlijk gedeeld tot het diepste wederzijds begrip.
Dan later hen terug gezien
de schromp’lende gezichten waartoe ik, daar ik hun naam vergat
als dood verstomd en leeg geen woord meer durfde richten.

In het bovengrondse leger om mij heen,
loop ik geschouderd, soms voorop, met mijn recruten,
hun kans op steun is groot,  maar weten niet,
dat ik hen later terug ga zien,
met rimpels, kanker in hun knoken waarvan ‘k de angst al ken
mijn steun blijft daarom zwijgen, is er wel, maar onbesproken.

Je accepteert je ouderdom, centurion
van het versteende leed in alle rangen,
trekt bij het been op "yes we can" of and’re marsgezangen.
kom buurman, buurvrouw, landgenoot treedt toe,
met wonden, zweren, vlekken,
vereeuwig naamloos in mijn geest met niks meer dan uw trekken.

@Vrederat 03/2008

This entry was posted in Volkskrant. Bookmark the permalink.

4 Responses to Terra Cotta.

  1. assyke says:

    Avatar van assyke
    we zijn niet echt naamloos
    heten allen mens
    wezen of dier

    wat een triest gedicht
    niet eens het verval misschien
    maar het massale, het onafwendbare
    het zou zo een volkslied kunnen zijn

    van de SP bijvoorbeeld

  2. suiker says:

    Avatar van suiker
    ‘doorzwemmen Jantje’

    doorgaan doorgaan

  3. Ina Dijstelberge says:

    Avatar van Ina Dijstelberge
    Ik vind dit ontroerend mooi.

    Trouwens simen, iemand(waarschijnlijk Ria de Witte) reageert hier http://www.vkblog.nl/bericht/304646/Wilders_en_de_nazi%27s%2C_spelletjes_rond_de_Holocaust onder jouw naam.

  4. martin says:

    Avatar van martin
    ‘Yes we can,’ toen al?
    Dit is realistischer en zeker dan de
    glimmende wereld van de reclame.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *