Nieuws van niks

Over het algemeen gaat het nieuws over niks. Ook gister was dit weer het geval. Alleen deze keer was ik daar wel tevreden over. Een enkele keer is het wel eens goed de aandacht op het niks te vestigen. Wat gebeurde er precies.

Er was een verwarde man die schreeuwde in een menigte. Niet veel aan de hand dus. Tenminste: Het is tegenwoordig niet echt de gewoonte meer om je druk te maken om de verwarde individu. Vroeger woonden die in een beschermde omgeving maar tegenwoordig lopen ze op straat. Dat is een politieke beslissing die de laatste jaren met succes is uitgekristalliseerd en waarmee iedereen ook vrede lijkt te hebben.
Niet gewoon was echter de straat. Het ging namenlijk om een beveiligde straat in verband met een herdenking die daar plaats vond.

Waartegen was die straat eigenlijk beveiligd. Tegen verwarde individuen neem ik aan. Ook vorig jaar koninginnendag hadden we al geconstateerd dat de politieke beslissing om verwarde individuen ongecontroleerd op straat te laten lopen met name in grotere gezelschappen die verblijven in de openbare ruimte tot ongecontroleerde gebeurtenissen kan leiden.

De politieke keuze om psychische nood van beschermde omgeving naar de straat te verplaatsen heeft logischerwijs als consekwentie dat bescherming van de patient tegen zichzelf en de gecontroleerde omgang van patient met zijn medemens van de zorgspecialist wordt overgedragen op de willekeurige voorbijganger waarmee deze in aanraking komt.
Waar de zorginstellingen vroeger moeite moesten doen om de patient een beetje te integreren in de samenleving hebben we nu een tegenovergesteld probleem. Nu heb ik aan het vermogen van de gemiddelde voorbijganger in de beoordeling van de onschuld of dreiging van de waargenomen mens in verwarring niet zoveel twijfel. Maar in sommige situaties, en met name die met een groepsdynamiek wordt het anders.

Voorbijgangers die je bij elkaar plaatst in groepen nadat je ze eerst een collectieve angstneurose hebt aangepraat. In plaats van een cursus aan te bieden in de omgang met loslopende verwarde mensen. Die gaan zoals we dat hebben gezien reageren vanuit die angstneurose. Mensen waarop jarenlang de uitspraken zijn losgelaten: "Het kan overal gebeuren, en er komt een dag dan gaat het ook bij ons gebeuren." "Wees altijd alert op koffertjes." "Pas op voor mensen met baarden en zwarte kleding". Die kunnen een gewone rare man gemakkelijk per ongeluk aanzien voor een terrorist. Zeker als de koningin er bij is. Want dat is nu eenmaal iemand die dat soort dingen naar zich toetrekt, zegt men.

Het nieuws van gister bracht dit allemaal perfect in beeld. Hoe het allemaal over niets ging. Dat zelfs de politie kon worden geprezen om het goede ingrijpen in dit geval van niets.

Het nieuws moet ook altijd wat geluk hebben natuurlijk. Wat prachtig paste die zoon van die NSB-er Stroink op deze dag na deze gebeurtenissen in het plaatje, toen hij vertelde dat de situatie in de jaren dertig van de vorige eeuw zijn vader op een slecht spoor had gebracht en dat hij daaruit voor het heden concludeerde dat de politieke programmas wel wat meer zouden moeten worden gericht op de echte, bestaande problemen.

Mijn idee. Aandacht voor de zorg zou daarvan een voorbeeld kunnen zijn, maar ook zeker het besef dat 800.000 liter olie per dag in ons voedsel pompen eigenlijk meer media-aandacht verdient dan tien omvallende hekken. En zeker meer politieke aandacht.

Vanavond komt Job Cohen. Ik hoop zo dat hij het ook allemaal een beetje begrijpt.

This entry was posted in Volkskrant and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

7 Responses to Nieuws van niks

  1. The_Saint says:

    Avatar van The_Saint
    "….Vanavond komt Job Cohen. Ik hoop zo dat hij het ook allemaal een beetje begrijpt…"

    Ik vrees van niet….

  2. Rob Kruzdlo says:

    Avatar van Rob Kruzdlo
    Goed blog…zag het hier op de televisie. De Spanjaarden keken niet eens. Het leek net een olievlek van mensen die zich langs de kust uitbreiden…

    Groet Rob

  3. Wattman says:

    Avatar van Wattman
    Volmondig eens met je uitstekende blog. Heel de heisa doet me denken aan het kernwapendebat in de Tweede Kamer, ergens in de jaren ’80.

    Opeens sprong er een jongeman van de publieke tribune en begon iets onverstaanbaars te roepen. Alle kamerleden achter de bankjes, lichte paniek.

    Kamerleden keken elkaar aan, ‘wat moeten we nu, is ‘ie gevaarlijk?’ Toen kwam een oude bode. Hij zei tegen de jongeman: ‘kom maar met mij mee jongen, gaan we effe een kop koffie drinken’. Discussie gesloten, incident voorbij, en gaan over tot de orde van de dag.

    Toen had de angst ons kennelijk nog niet in zijn greep.

  4. The_Saint says:

    Avatar van The_Saint
    "….Toen had de angst ons kennelijk nog niet in zijn greep…."

    Toen waren de ideologische meningen minder dodelijk dan dat ze dat nu kunnen zijn…..
    Door de technische voortgang is de wereld ineens een dorp gebleken..

  5. paco painter says:

    Avatar van paco painter
    Dat domme! Dat je in deze tijd in een mensenmenigte gaat staan.

  6. Appelvrouw says:

    Avatar van Appelvrouw
    Ik hou van gekken, zij brengen tenminste wat fleur in de politiek, op straat en in de media.
    Zolang ze maar niet aan de macht komen.

  7. Pingback: FAVORIETE REACTIE: | Hardslag

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *