Zusje.

Van mijn bezwaarde jeugd
op alle dagen
heb ik jou onschuld als de gift
geproefd en helpen dragen.

Gaf je een spiegel aan de wand,
verlangde je te proeven,
meer dan het bitter vruchtvlees,
mooiste was je van het land.

De onschuld die ons tweeling maakte,
liet mij het beeld maar jou de sporen,
in ons verstrengeld weerloos leven
bleek jij, mijn zusje, doodgeboren.

Uit hemelsblauw naar grijze lucht,
druipt motterig het heette streven,
uitmondt niks dan bekentenis,
waarom dat eerst en nu dit leven,
die vlakte van betekenis.

Je ogen in mijn woorden.., ..woord,
je sneeuw doorvlokt mijn ademtocht,
ik laat ze vallen waar ze hoorden
als éénling sterft mijn leven voort.

@vrederat, 29 mei 2010

This entry was posted in Volkskrant. Bookmark the permalink.

8 Responses to Zusje.

  1. svara says:

    Avatar van svara
    ‘als eenling sterft mijn leven voort’.

    Ik zie jouw reactie nu in een ander licht.
    dank je Simen voor dit delen!
    met een hartegroet
    nell

  2. Tineke van Eeuwen says:

    Avatar van Tineke van Eeuwen
    Simon,

    wat verschrikkelijk mooi geschreven dit, kreeg er kippenvel van!
    Vooral je laatste strofe blijft langdurig hangen,

    hartelijke groet van Tinus

  3. sLIMME JUF en Brilmansje says:

    Avatar van sLIMME JUF en Brilmansje
    Wat een mooie laatste regel, simen.

  4. Rob Kruzdlo says:

    Avatar van Rob Kruzdlo
    Zo…ik las het nu pas…pardon…jeugd en leven…twee dingen. Groet Rob

  5. paco painter says:

    Avatar van paco painter
    Ik ben even stil, Simen

  6. Djengiz Khan says:

    Avatar van Djengiz Khan
    Wauw, prachtig!!!

  7. galadriel says:

    Avatar van galadriel
    mooi Simen!

  8. Appelvrouw says:

    Avatar van Appelvrouw
    Stil

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *