Recursief 2

Recursief 2

Ik stond vanochtend op
de wereld was wel doorgedraaid,
het is me niet onopgemerkt gebleven,
het blikveld van een leeg en eenzaam leven.
Liep naar mijn spiegel
zag niks dan mijn zelf,
tot ouderdom verlepte man,
die niks kon zien achter zijn beeld,
dan onvervuld verlangen.
Door de kieren van een half geopend ruit,
hoorde ik het motteren en waaien,
en bleef maar kijken naar mezelf,
omdat er niets was om naar om te draaien.

@vrederat 01/2010

This entry was posted in Volkskrant. Bookmark the permalink.

6 Responses to Recursief 2

  1. Opapake says:

    Avatar van Opapake
    Oei Simen moeten we niet eens een pint gaan pakken? Of wellicht een bad nemen in de eenvoud van de Haiku? Dat helpt mij prima.
    grrroet Kees

  2. svara says:

    Avatar van svara
    ik las je spiegel keer op keer
    ging ook naar jouw portret hiernaast
    geroerd liep ik naar de mijne

  3. assyke says:

    Avatar van assyke
    gooi het raam wijd open
    de spiegel raakt bespat en doorwaaid
    en moet je wel naar de wereld kijken

    het is januari, een dip mag, maar het moet niet te lang duren, simen

  4. Blutch1 says:

    Avatar van Blutch1
    Schaf de spiegel af en gooi je bril weg. Ziet alles er direct vrolijker uit.

  5. Fleur says:

    Avatar van Fleur
    Ben jij nu al oud,Simon?
    Ik had je nog zo op het hart gedrukt minder te werken.
    Waarom kijkt je familie niet naar je om?
    Ben jij soms het zwarte schaap?

    Zouden lenzen je staan…?Of bibber je teveel?
    Lekker veel vragen op de valreep,schatzz

  6. Pingback: FAVORIETE REACTIE: | Hardslag

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *