web analytics

Hoop

Hoop

Ik hoop voor alle Syriers
en Palestijnen,
en Russen in de Oekraïne,
en verkopers van de straatkrant,
en inwoners van Baltimore,
libanezen, libiers, tunesiers en koerden,
alle kinderen jonger dan een jaar of veertien,
en ieder die gevangen zit in de schreeuw
van kansels of van minaretten,
en ook een beetje, maar ietsje minder,
voor kennissen, vrienden en familie,
dat het niet,
zoals voor mij,

vandaag een dag zal zijn als alle anderen.

Ik hoop dat niet die dag zal komen,
waarop ik niet meer hoef te denken,
dat ik er veel gemist zal hebben.

Er zijn geen goede en slechte mensen.
Alles is afdruk van moment.
Ik hoop dat we iets beters gaan bedenken,
dan dat gezeur over dat paradijs,
en niemand ooit na morgen hoeft ontwaken,

in een huis vol vreemdelingen.

 

Het menselijk lijden

Iemand zei me: “Ik ga een presentatie houden over de vijf oorzaken van menselijk lijden”.  Waarop ik, altijd snel geinspireerd, reageerde met: “Ik zal ze ook opschrijven, dan kunnen we daarna mooi vergelijken of we op hetzelfde punt uitkomen.

Pas later dacht ik dat het toch eigenlijk wel een vreemd toeval zou zijn wanneer ik op  zo`n vreemd en willekeurig aantal uit zou komen.
Logischer lijkt het me ofwel één ofwel een veelvoud,  afhankelijk op welk abstractieniveau van categorieën je dat aanvat.

Ik wil het daarom liever splitsen in de bron van lijden en de waaier van vormen die daar uit voortgroeit.

De mens is onderdeel van de natuur. Hij wordt aangestuurd door het oeregoïsme van zijn soort. Omdat evolutie alleen werkt in voorwaartse richting (het is onmogelijk een propellervliegtuig in de loop van de constructie om te bouwen tot een straalvliegtuig.), kunnen we niet anders dan dit accepteren als een uitgangspunt.
De zin van het leven is niet gelegen in het geluk of welzijn van het individu, omdat je lichaam slechts vehikel is voor evolutionaire verspreiding van genen. En de natuur is een wedloop waarin ieder individu op jacht is naar voordeel, ook als dat ten koste van een ander gaat. We zijn per definitie gebouwd om met onze medemens te concurreren en hem rücksichtslos te laten vallen als dat ons zo uitkomt.
En dat is dus ook wat we zien en ervaren om ons heen.

Je zou dit de bron van alle kwaad kunnen noemen, ware het niet dat het begrip kwaad niet bestaat in de
natuurlijke staat der dingen. Wel is het de bron van alle vormen van menselijk lijden. En dat zijn er meer als vijf.
Zij komen allemaal voort uit wat er misgaat in de tweede fase van de evolutie van de soort. Het uitbreiden van de zintuigen tot buiten de lichaamsgrenzen (altijd voor zelfbescherming), heeft gigantische vormen aangenomen door het ontwikkelen van een buitenbrein, dat speciaal gemaakt is voor communicatie en samenwerking. Voor het groepsgewijs nastreven van ieders eigenbelang.

Dat buitenbrein, en dat is wat er misgaat, is ontworpen voor een relatief kleine groep. Gezin en kudde, is het oorspronkelijke ontwerp. En niet voor zeven miljard mensen, een getal wat in 2050 lijkt te gaan vermeerderen tot twaalf miljard.
Je zou kunnen zeggen, wat maakt het kortom uit, zo`n paar dode Syriers.
Dat doen we niet, want we verzinnen betere verhalen om ons te verantwoorden. Verhalen die niet meer zo geschikt zijn buiten het perspectief van gezin en kudde.

Vanuit dit geconstateerde gegeven zal ik dan vijf vormen noemen van menselijk lijden, zonder volledigheid te pretenderen, maar wel met een streven naar prioriteit.

  • Alle bestaande myhologie en verhaalkunst zijn anachronismen, nadat de mens zijn perspectief splitste in enerzijds de wereld die zicht- en communiceerbaar is door middel van zijn beperkte fysieke zintuigen en anderzijds de gigantische omgeving die hij dankt aan de extensie van die zintuigen met het gereedschap dat hij maakte.
    Christendom, Islam, Boehdisme, Kapitalisme en Democratie zijn voorbeelden van disfunctionele artefacten, die alle vijf (ja vijf) kunnen worden opgevat als belangrijke oorzaken van menselijk lijden. Onze cultuur is verworden tot anachronisme.
  • Met ons gereedschap hebben we een wereld gebouwd waarin de mens permanent wordt geconfronteerd met het “leven”in de vorm van een “vertoning” van onechtheid, zonder geur of emotie.
    Dit confronteert hem zodanig met de zinloosheid, machteloosheid en existentiele eenzaamheid van zijn bestaan, dat het een grote oorzaak is van menselijk lijden. Temeer omdat het geen tijd en ruimte laat tot echt contact.
    Eenzaamheid is volksziekte nummer één.
  • De mens heeft geen natuurlijke vijanden meer. Alleen de mens zelf is onze natuurlijke vijand, omdat we de evolutie in een circulaire staat hebben gebracht. Door onze omgeving zodanig aan te passen dat het
    evolutie in de verkeerde richting veroorzaakt.
    Reden waarom de mens gemiddeld steeds dommer, ouder en ongezonder wordt. Noodzakelijke eigenschappen voor een rol als consument.
  • Het ontbreekt ons (vooralsnog) aan voldoende organisatievermogen om in gezamenlijkheid tot een ander politiek stimulerend en inclusief systeem te komen. Daarom zitten we vast in een opgelegde maar fictieve schaarste en creëren we niks van waarde, alleen maar marktwaarde. En op zijn simpelst gezegd maakt dat mensen waardeloos.
  • We onderschatten de noodzaak tot inclusief samenleven erg. Onze natuurlijke drang tot onderscheiding, we willen altijd positief zijn, en onze kinderen een mooier perspectief toewensen, ontaard met ieder
    levensjaar meer in gevangenschap omdat we het tegen de klippen van onze machteloosheid op moeten duwen. Pogingen binnen de grenzen van je fysiek zichtbare omgeving te blijven zijn tot mislukking gedoemd.
    Je kunt de televisie uitzetten maar daarmee verdwijnt de wereld niet.
    We zijn slachtoffers die eigenlijk geen slachtofferrol willen accepteren. En worden onszelf een steeds grotere doorn in het oog.

 

 

Het ongedefinieerde nee

Er werd mij bij een referendum gevraagd of ik voor of tegen een associatieverdrag met de Oekraïne was.
Er werd mij vooral uit VVD-kringen verteld dat dat verdrag bedoeld was om de Oekraieners de gelegenheid te geven op een beter leven, dankzij het profijt dat zij zouden hebben uit het grotere gemak van handelsbetrekkingen.
Ik wist dat het een leugen was, en krijg daarin nu gelijk wanneer ik Rutte en Koenders hoor vertellen, dat wanneer we dat verdrag torpederen, onstabiliteit in de regio wordt veroorzaakt. Vanwege de dreiging uit het Oosten.
Ik ben tegen dat verdrag omdat het een wapen is in de koude oorlogshitserij. En net als CETA en TTIP is gericht op de versteviging van macht van multinationals in een nieuw wingewest. De moderne vorm van
kolonialisering.
De Oekraiense bevolking is beter af in een zelfstandige positie. Dat de Russen daar aan de touwtjes trekken is een leugen. Dat er een aantal wonen is een feit. De potentiele burgeroorlog intern regelen is voor hen de beste stap, zonder inmenging van buiten. Het land heeft potentie, die ze alleen maar ondermijnd zullen zien wanneer ze in de klauwen vallen van de Exxon en Monsanto.

Hoe gaat er recht worden gedaan aan mijn nee ??????????

Drie toevoegingen aan dat verdrag: Geen lid van de EU, Geen extra geld, Geen militaire ondersteuning, dat is daartoe onvoldoende.
Geen vestiging van buitenlandse multinationals, of buitenlandse investeringen. Vrije handel zoals dat eigenlijk natuurlijk al bestaat. Behalve met het Westen ook met China en het Oosten.
Geen financiele ondersteuning van initiatieven ter stimulering van de onderdrukking van minderheden of ophitsing in een koude oorlogsfeer.

Zo’n vierde toevoeging zou natuurlijk het hele doel van het verdrag ondergraven.
Helemaal niet ratificeren dus maar, zou ik zo zeggen.

Er zijn behalve Russen ook nog steeds bijen en andere insecten in de korenvelden van de Oekraïne.
Laten we dat zo houden.

Onze manier van leven

Het overwegende geluid na het optrekken van de kruitdampen in Brussel. Wat deze terroristen doen is een aanval op onze manier van leven. Dat laten we niet toe want wij zijn met meer.

Niet naar jezelf kunnen kijken is een onvermogen in de menselijke soort die nog het meest naar boven komt wanneer in koor gezongen wordt. Wat is onze manier van leven precies ?

Het antwoord op de kritische vraag van onder andere Peter Vandermeersch, hoofd factchecking NRC kan daar wel enig licht op werpen. Hoe kan het dat de overheid en de geheime dienst en de politie dit allemaal met zoveel gemak laten gebeuren, vraagt hij zich af.

Wel beste Peter, onze manier van leven houdt in dat we een taboe hebben gelegd op het bestaan van een publieke sector. Dat het woord belasting, een voorname bron van inkomsten voor zo’n publieke sector wordt gekwalificeerd als linkse kerkenpraat. Dat we alleen nog energie steken in de markt en de groei en het instandhouden van het fictieve schaarstemodel. En dat we onze heren politici alleen nog beoordelen op hun prestaties daaromtrent. Dat we geen geld beschikbaar hebben voor een manier van laten leven.

Dat is onze manier van leven.

 

 

Lamme helpt de blinden

Mensen hechten aan het leven. Dat is in de evolutie genetisch vastgelegd. In een tijd en leefomgeving vol gevaar en bedreiging. Nu we zelf zoveel macht  hebben gekregen onze omgeving zo te veranderen dat we niet meer onopzettelijk dood gaan, maar veranderen in geplastificeerde met medicijnen opgespoten geestloze planten, verandert dat niks aan het oerinstinct altijd aan het leven te moeten vastklampen.  Ongeacht het feit hoe we dat leven kwalificeren. We leven nu eenmaal in in een zelfbedacht verhaal met bedachte personages als god of andere allegorieën waarmee we onze vage notie genaamd geluk mee verantwoorden. Dat is niet eenvoudig, want de oerdrang ten alle tijde voort te leven maakt ons blind in ons verhaal.

We mogen niet op de stoel van onze lieve heer gaan zitten. Alleen maar even op zijn voetenbankje om pesticiden in het drinkwater te doen en genetisch letale factoren in zaden in te bouwen.

Viktor Lamme helpt de blinden. Door hen uit te leggen hoe waardevol het leven toch is wanneer je tot je honderste levensjaar zomaar in een door god geschonken autootje over gods wonderbare asfaltwegen rijden mag, niet geplaagd door zorgen die het besef van “waar je je eigenlijk bevindt” wel eens met zich meebrengt. In het gezelschap van een waardevolle vriend die aangeeft wanneer je op de rem moet trappen en vrolijk luidkeels meezingt: Huppakee

Wij vlekken uit de oersoep moeten niet zo veeleisend zijn. Het leven is verukkelijk, ook met een te klein hoofd.


Gemaskerde figuren bespotten de dood.
J.Ensor

Wij zijn akkoord

Urging, inviting, encouraging, striving, organizing, aknowledging, engaging, promoting, welcomes, takes note of, affirming the importance of.

all Parties are to undertake and communicate ambitious efforts as defined in Articles 4, 7, 9, 10, 11 and 13 with the view to achieving the purpose of this Agreement as set out in

Article 2.

1. This Agreement, in enhancing the implementation of the Convention, including its objective, aims to strengthen the global response to the threat of climate change, in the context of sustainable development and efforts to eradicate poverty, including by:
(a) Holding the increase in the global average temperature to well below 2 °C above pre-industrial levels and to pursue efforts to limit the temperature increase to 1.5 °C above pre-industrial levels, recognizing that this would significantly reduce the risks and impacts of climate change;
(b) Increasing the ability to adapt to the adverse impacts of climate change and foster climate resilience and low greenhouse gas emissions development, in a manner that does not threaten food production;
(c) Making finance flows consistent with a pathway towards low greenhouse gas emissions and climate-resilient development.
2. This Agreement will be implemented to reflect equity and the principle of common but differentiated responsibilities and respective capabilities, in the light of different national circumstances.

the second half of this century.

Dit is in steekwoorden een indruk van het klimaatakkoord. Ondernemers zijn tevreden want er kan een markt op gang komen in klimaatneutrale producten. Anders geformuleerd: we zullen het zelf weer moeten opknappen als trouwe consumptie-soldaten.

“Heb je nu godverdomme weer geen electrische auto gekocht !!  Doe het wel voor de tweede helft van deze eeuw graag he.”

Tenzij overheden daadwerkelijk uit zichzelf eens iets gaan doen.

Dat het een en ander geen bedreiging mag zijn voor de voedselvoorziening is wel een hele rare intentie als je weet dat die voedselproductie voor minstens vijftig procent verantwoordelijk is voor de CO2 uitstoot.

Misschien kunnen de media een keer in actie komen. Ik denk aan een dagelijks klimaatjournaal. Dat lijkt me iets voor Sophie Hilbrands en een team van wetenschapsjournalisten uit een onverdachte hoek. Zodat we op de hoogte blijven van daadwerkelijke stappen.

Het akkoord zegt ook dat mensen zullen worden opgevoed tot bewustzijn omtrent het probleem. Zo’n journaal houdt ons dan op de hoogte of onze zwakkere broertjes – te weten de politici – op dat punt enige vorderingen maken.

In ieder geval is er nu wel vast en zeker een zonnepanelen-firma die het programma mogelijk wil maken.

De volgende klimaattop vindt, zo is mijn voorstel, plaats in Tarawa, de hoofdstad van Kiribati.