Het onnavolgbare leven van de blogger deel5

Navolgen vervolgd…..

Broertjes ijsbeerde met grote passen door de redactieruimte naar zijn voor de – doorgaans ingezakte – stand van zijn lichaam geprepareerde stoel. Hij wierp een verstoorde blik op de lege desk van zijn laatst aangenomen resource.

Ze was er wéér niet.

Misjaaaaa…, Misjaaaaaa…….. Misja kwam snel aangeschoten uit een zijdeur.

“Waar is die .. hoe heet ze… ?” “Aliza” vulde Misja haastig aan.

“Als die eens voor gewoonte nam , al was het één keer per maand, op kantoor te komen dan zou ik haar naam kennen en haar niet zoals laatst per ongeluk aanspreken met Hugo Borst. Een freudiaanse vergissing, omdat ik kennelijk toch nog ergens iets vrouwelijks in haar wilde ontdekken”.

“Bel haar, zeg dat ze binnen een half uur hier verschijnt. Dit is toch niet geloofwaardig meer. Twee maanden voor een flutartikeltje over een flutonderwerp als webloggen”.

Illustratie: Ina Dijstelberge

Drie kwartier later arriveerde Aliza. Misja liet haar zwijgend passeren. “Ik laat haar vandaag aan Broertjes over”. Deze keek haar niet eens aan toen ze in een stoel zonk en haar vastgeplakte haar nog uit haar gezicht moest vegen. En .? En.? Herhaalde hij ongeduldig zonder haar aan te kijken.

“Ja ik ben inmiddels aardig thuisgeraakt in het weblog-wereldje en denk nu snel aan de tekst te gaan beginnen”.

Beer deed zijn rechterhand onder zijn hoofd en keek haar meewarig aan. Na een aantal diepe zuchten begon hij zacht en vaderlijk vermanend tegen haar te praten.

“Luister eh Ah..Ah..” “Aliza” vulde zij haastig aan. “Ik werk hier nu acht jaar. Wat ik hier maak is een kwaliteitskrant weet je. Hoe lang denk je dat we dat nog vol gaan houden als iedere tekstschrijver twee maanden de tijd zou nemen voor een lulverhaaltje wat als versiering dient om de consument in goede banen te leiden”.

“Je wilde graag over webloggers schrijven. Ik laat jou de keus omdat ik denk dat dat gemakkelijker voor je is. Maar het mag ook gaan over de psychische druk die acne met zich meebrengt hoor, als je denkt dat je je dan sneller in kan leven”.

“Zoiets moet klaar zijn in een dag. Hoe moeilijk kan het wezen ? Neem pakweg de zoon van Henk Bleeker als voorbeeld. Die zag er op de CDA-landdag pokdalig en gemazeld genoeg uit. Dan zitten we gebeiteld. In het voorbijgaan propageren we terloops de gedachte dat CDA-ers gewone mensen zijn al werken ze in de chemische oorlogsvoering.”

“Het moet interessant zijn maar tegelijk de consumptie, stimuleren.

Ik zal je helpen. Wat doet zo’n blogger nu helemaal. Hoe zo is die niet na te volgen”.

“Iets produceren.. ” probeerde Aliza zachtjes.

Maar snel slikte ze de laatste lettergrepen in toen ze zag hoe donkerrood het gezicht van Broertjes van kleur verschoot.

Met beide handen naar zijn hoofd simuleerde hij “neeeeee …… gotverdr..” rochelend een hartaanval.

“Consumeren”, schreeuwde hij. “CONSUMEREN !!” “Daar gaat het om ! Word wakker Nederland !!”

“Een blogger is een stroomverbruiker. Die in de nacht tot een uur of 4 twee computers en minimaal 3oo watt verlichting heeft ingeschakeld . Die een camera wil kopen als zij ziet hoe een andere Drentse dame haar kat heeft geschoten tussen de begonias. Gewoon een kleine inventarisatie dat is alles wat het vergt. Ze bezoeken als het meezit elkaars expositie en verstoken zo benzine of doen goede zaken voor de NS. Waarom denk je dat we een online-webshop hebben met culturele artikelen.”

Ik geef je nog één kans. Het is jouw geluksdag moet je maar rekenen. Je maakt 750 woorden voor me. Die zijn vanmiddag klaar. Je mag nog steeds voor Bleeker kiezen als je liever wil. Die 750 woorden mogen niet over de persoon van de blogger gaan. Dat willen onze opdrachtgevers niet. En zeker niet over ideeën, of over zaken die de overheidsstatistieken tegenspreken. Begrijp je de bedoeling ??

Paar voorbeelden: B. Logger maakt met zijn Canon E-350 s-2.3/15-500 mm elke week een foto. Als hij thuiskomt na zijn reis (hij draagt daarbij graag Hevea-laarzen omdat daar van die ruwe zolen onder zitten) gaat hij direct aan de koffie. Hij maalt zelf zijn bonen die hij haalt bij Simon Levelt. Daarnaast maakt hij dan die landschapjes graag na in van die speciale in water oplosbare olieverf.. etc etc.

Daar heb je al 60 woorden. Ik maak een tiende van het hele stuk in drie minuten.

“Oh ja.. en dan nog dit.. Broertjes’ gezicht verstrakte. Ik stel het niet op prijs als de dames in dit kantoor proberen de gemiddelde havenarbeider kwa taalgebruik naar de kroon te steken. Lullensmid ? Lullensmid ? Wat is dat ? Dat zegt een vrouw toch niet in gezelschap”.

“Veel succes enne.. neem al die rozen mee die hier overal rondslingeren”.

31 thoughts on “Het onnavolgbare leven van de blogger deel5”

  1. Loopt als een trein
    heb gelachen
    zonder meer
    mooi van dialogen en beschouwing
    eigenlijk wel heel erg goed
    fraaie prent ook er bij

  2. @Allen
    Tjeempie zeg. Wat een mooie reacties. Dat wordt nog een hele beslissing voor mijn ereloge.
    Maar nog geen woord over mijn achtergrondmuziek. Dat heb ik toch ook met zorg gekozen.

  3. @joke
    Ja Ina is een geboren illustrator. Alleen de slotzin hoefde ik nog een beetje aan te passen en het was een perfect geheel.
    Zij maakt je werkelijk onafhankelijk. Dankjewel voor je reactie.
    Als alles af is ga ik ook mijn rondje doen.

  4. @Fred
    Fred dat ik jou aan het lachen maakte doet mij veel plezier. Mijn allerliefste wens zou zijn dat jou waardering ook was gebaseerd op de gedachte, dat 750 woorden ook genoeg kan zijn.
    Op dat aantal schreef ik het vervolg, en dat het plotseling 1400enzoveel werden, veranderde toch niks aan het vervolg.

  5. @jezzebel
    Tja mooi issie niet.
    En ook geen vriend.
    Maar wel een denker.
    Een denkende vriend die er voor zorgt dat je geen vijand nodig hebt.
    Ik heb naar ik hoop, zoals men in biljarterskringen zegt: Bewust iets voor de tegenstander neergelegd. En deel jouw benieuwdheid.

  6. @assyke
    Een reactie van formaat, die ik nomineer met stip als kanshebber voor mijn reactie van het jaar.
    Geweldig meid. Ik word er helemaal blij van dat ik dit in jou opgewekt heb.

  7. @kitty
    De vraag stellen is hem beantwoorden. Vind je niet.
    ‘t is nauwelijks moeilijker dan de weg vinden naar het Gulbenkian

  8. @selma
    De persdruk is groot bij de drukpers.
    In een kapitalistische petrocratie vervullen ze een sleutelfunctie waarvan weinigen het gewicht
    kunnen doorzien. Het is de vonk die het vuur doet ontbranden. Die vonk moeten ze altijd doven.
    In een 24-uurs economie.

  9. @svara
    Van jou bestaan er weinig woorden die voor mij zijn, die jij je uit de mond laat halen.
    Ik eigen ze me dus toe al lijken ze voor hem bestemd.
    Over Ina zal ik niet in herhaling vervallen. Wij zijn twee handen op OBuik.

  10. @timmerark
    Hoop ik natuurlijk met je eens te zijn. Maar ondertussen draag ik met plezier een dag jouw virtuele gele trui. Heb je niet ook nog zo’n lekkere ronde-miss ?

  11. Simon
    Je bijdrage is lekker strak gecomponeerd met een uiterste efficiënte aan woordgebruik.
    Een beperking van 750 woorden vind ik…nou ja, ik zal er maar niks van zeggen, want ik wil de initiatiefneemster beslist niet af vallen.

  12. Yeah, wat een prachtig vervolg, en dat was niet makkelijk na het verhaal van je voorganger… het sluit weer lekker aan bij de voorgangers… een geweldig idee om Beer Broertjes er bij te halen… en die meid eens op haar huid te zitten, twee maanden aan het verspelen met bloggen, het zou verboden moeten worden… 😉

    Het geheel geïllustreerd met een prachtige collage van Ina… ik neem mijn spreekwoordelijke petje af voor jullie…

  13. @aline
    Dankjewel voor je reactie.
    Een beetje laat, maar ja jij was dit keer ook niet bij de kop van het peleton.
    Je was zeker opgehouden vanwege een spreekwoordelijk in plaats van een normaal
    wielerspetje.

  14. @fred 10.13
    Nee de initiatiefneemster moet je niet afvallen. Daar zijn we het volledig eens.
    Wat ik er nog aan toe wil voegen is dat je haar het initiatief ook niet moet ontnemen.

    @fred 23:46
    Ik ga er van uit dat dit de echte Fred is, hoewel de postzegel verschilt.
    Op dit moment had je naar ik vermoed al de illustratie van Misja gezien ?

  15. @bart
    Dankjewel Bart. Hoe komt het toch dat ik zo vaak denk. Die Bart is nooit uitbundig in reactie, maar is er wel eentje die naar ik vermoed het meeste ziet.

  16. @mirosjabin
    Inmiddels heb ik al jouw vervolg gelezen.
    Ik vind het prachtig als losse aflevering.
    Maar van de verhaallijn had ik ietsje meer gedacht.
    Veel afleveringen zijn er niet dus er moeten wat grotere stappen worden genomen kwa scenario.
    Dat ik hier erg laat reageer heeft ook te maken met het feit dat ik verderop de lijn wat op wilde pakken.
    Dat lukt echter niet omdat Spuit11 mijn reactie om de een of andere reden niet verwerken kan.
    Zij heeft naar het schijnt een modderatieprobleempje.

Comments are closed.