Category Archives: Maatschappelijke verwikkeling

Onze manier van leven

Het overwegende geluid na het optrekken van de kruitdampen in Brussel. Wat deze terroristen doen is een aanval op onze manier van leven. Dat laten we niet toe want wij zijn met meer.

Niet naar jezelf kunnen kijken is een onvermogen in de menselijke soort die nog het meest naar boven komt wanneer in koor gezongen wordt. Wat is onze manier van leven precies ?

Het antwoord op de kritische vraag van onder andere Peter Vandermeersch, hoofd factchecking NRC kan daar wel enig licht op werpen. Hoe kan het dat de overheid en de geheime dienst en de politie dit allemaal met zoveel gemak laten gebeuren, vraagt hij zich af.

Wel beste Peter, onze manier van leven houdt in dat we een taboe hebben gelegd op het bestaan van een publieke sector. Dat het woord belasting, een voorname bron van inkomsten voor zo’n publieke sector wordt gekwalificeerd als linkse kerkenpraat. Dat we alleen nog energie steken in de markt en de groei en het instandhouden van het fictieve schaarstemodel. En dat we onze heren politici alleen nog beoordelen op hun prestaties daaromtrent. Dat we geen geld beschikbaar hebben voor een manier van laten leven.

Dat is onze manier van leven.

 

 

Begrepen !

Lamme helpt de blinden

Mensen hechten aan het leven. Dat is in de evolutie genetisch vastgelegd. In een tijd en leefomgeving vol gevaar en bedreiging. Nu we zelf zoveel macht  hebben gekregen onze omgeving zo te veranderen dat we niet meer onopzettelijk dood gaan, maar veranderen in geplastificeerde met medicijnen opgespoten geestloze planten, verandert dat niks aan het oerinstinct altijd aan het leven te moeten vastklampen.  Ongeacht het feit hoe we dat leven kwalificeren. We leven nu eenmaal in in een zelfbedacht verhaal met bedachte personages als god of andere allegorieën waarmee we onze vage notie genaamd geluk mee verantwoorden. Dat is niet eenvoudig, want de oerdrang ten alle tijde voort te leven maakt ons blind in ons verhaal.

We mogen niet op de stoel van onze lieve heer gaan zitten. Alleen maar even op zijn voetenbankje om pesticiden in het drinkwater te doen en genetisch letale factoren in zaden in te bouwen.

Viktor Lamme helpt de blinden. Door hen uit te leggen hoe waardevol het leven toch is wanneer je tot je honderste levensjaar zomaar in een door god geschonken autootje over gods wonderbare asfaltwegen rijden mag, niet geplaagd door zorgen die het besef van “waar je je eigenlijk bevindt” wel eens met zich meebrengt. In het gezelschap van een waardevolle vriend die aangeeft wanneer je op de rem moet trappen en vrolijk luidkeels meezingt: Huppakee

Wij vlekken uit de oersoep moeten niet zo veeleisend zijn. Het leven is verukkelijk, ook met een te klein hoofd.


Gemaskerde figuren bespotten de dood.
J.Ensor

De jukfactor

In “De kennis van nu” van 14 november j.l.  worden drie gekloonde paarden van het model “Jazz” aan ons vertoond. Drie genetische kopieën van een hengst die alle goeie eigenschappen bezit om wedstrijden te winnen. Een maatschappelijk zeeeeer belangrijk doel waarin je natuurlijk wel wat energie en geld wilt steken. Vraag maar aan Thomas Dekker.

Aan bioloog en filosoof Ellen ter Gast wordt de vraag gesteld: Waarom is klonen in Nederland eigenlijk verboden ?
Haar antwoord luidt(cit): Dat heeft alles te maken met onze poldermentaliteit. Dingen die mensen liever niet willen al weten ze niet precies waarom. We noemen dat in de ethiek de jukfactor. Dan klinkt het gewoon niet goed.

In mijn ethiek levert zo’n langs de neusreactie van iemand waarvan ik eigenlijk voornamelijk denk, is er eigenlijk geen minimumleeftijd om in het openbaar filosoof te wezen, de irritatie op die ik dan maar de jeukfactor noem.

Maar goed, u kent mij goed genoeg om te weten dat ik met een zekere grenzeloosheid bereid ben met iemands gedachtegangen mee te gaan en er de positieve kansen uit te putten.

Zo lijkt het me dat deze technologie bijvoorbeeld echt de oplossing kan bieden voor het Ebola-probleem waarmee we nu worstelen. Mijn voorstel is om alle ebola-patienten te ruimen. Nadat we ze eerst een celkern hebben afgenomen. Daarna kunnen alle patienten met behulp van wat aanvullend materiaal uit slachtafval (zoals u weet in Afrika is dat niet moeilijk om te vinden, als we de hoetsies en de toetsies maar een beetje uit elkaar houden) genetisch worden teruggekloond.  Alsof er niets gebeurd is.

Nou ja exacte kopieën worden het niet helemaal. Want naast nature is er nurture, maar dat hoeft geen bezwaar te zijn maar juist een kans om ook onderwijsachterstanden in versneld tempo te herstellen. Als er voldoende ongesalarieerde katholieke priesters zijn die dit nog vrijwillig op zich willen nemen.

En als u denkt: Dit klinkt gewoon niet goed. Dan is dat omdat uw poldermentaliteit u nog wat dwars zit. Een juk dat u nu maar eens van u af moet schudden. Zodat het u niet langer belemmert om kennis van nu in te ruilen voor de kennis van straks.

Als Thomas ook meewerkt kunnen we in 2032 weer een Nederlandse Winnaar hebben in de Tour de France.

 

 

 

 

 

 

Begrepen !

De gouden eeuw

We leven in de gouden eeuw van het kankeronderzoek hoorde ik vanochtend op de radio. Een doordenkertje voor alchemisten als ik natuurlijk.

Eén op vier mensen heeft kanker. Het lijkt mij persoonlijk dat dit meer is als vroeger. Het doet me sterk vermoeden dat als iedere verandering in de fysieke aard van een soort ook die verandering een reactie is op de leefomgeving van die soort. U kunt zich daar als ik denk ik het nodige bij voorstellen. Ik laat het even aan de politici en maatschappelijke activisten over daar verder over uit te weiden en beperk me tot de alchemie.

Hoe meer patiënten hoe meer “genezingen” en hoe meer onderzoek hoe meer zicht ontstaat het onkruid uit het lijf te wieden. Meer “kijk-technologie”.  De schoffel wordt als het ware steeds geavanceerder.  We betreden nu een stadium dat we genen aan en uit zullen kunnen zetten.

Even over naar imidacloprid. Een insecticide dat bij wijze van ingebouwde protectie door Bayer in zaden wordt ingebouwd. De bijenstand gaat daar massaal aan ten onder en onderzoek wees uit dat veertien soorten vogels aan het uitsterven zijn geslagen vanwege dit middel. Zo’n ingebouwde protectie kun je vergelijken met het wereldwijd constant laten rondrijden van brandweerwagens die vierentwintig uur de steden natspuiten vanwege de kans dat er ergens brand zou kunnen uitbreken. Het dient weinig ander doel dan commerciële, hoewel je je ook af kan vragen waar dan precies die winst zit, maar goed.

Waar ik naar toe wil is dat er een goede kans bestaat dat er een gouden eeuw ontstaat in de bijen- en vogelgeneeskunde. Daar moeten toch ook wel wat genen kunnen worden aan of uitgezet.

Tamoxifen is een middel met een antioestrogene werking voor sommige kankerpatiënten.
Ik lees daar over op internet dat het van belang is daarbij voorzichtig te zijn met sojaproducten. Hier zitten n.l. isoflavonen in, die een oestrogeen-achtige werking hebben. Over het effect van deze stof lopen de meningen uiteen.
Soja is het hoofdproductiemiddel in de voedselindustrie. Tegenwoordig genetisch gemanipuleerd.  Onduidelijk wat hier wordt aan of uitgezet.

Wat is nu eigenlijk de waarde van goud. Wanneer het overal ligt voor het oprapen.

Begrepen !

De weldadiger ….

In de aloude kapitalistische quorum-democratie is vanouds de weldadiger actief. Ter rechtvaardiging van het bestaan van gedepriveerde minderheden is de charitas de dekmantel om het bestaan van die minderheden te rechtvaardigen. Het levert het sociaal gezicht, zonder de vinger te hoeven leggen op het ontstaan van die ongelijkheid en jezelf te versieren met het masker van je eigen onschuld. Een partij als de CDA is in ons land altijd het toonbeeld geweest in het uitdragen van die strategie.

En nu hebben we Jolanthe. Net als vroeger gaat het de weldadiger er om de slachtoffers als schuldigen aan te wijzen. In Brazilie leveren kinderen vanaf hun dertiende betaalde seks omwille van hun overleving. Jolanthe heeft het moeilijk om met een dader die daar haar het een en ander over uitlegt in dezelfde kamer te wezen. Dat mannen die niet in staat zijn hun sexuele behoeften in normale relaties voor elkaar te krijgen kan ze niet begrijpen.

Ze raakt er zo van in de war dat ze haar miljoenairtje belt om even haar hart bij uit te storten. Wesley, die tegenwoordig erg in vorm is weet de oplossing voor de problemen van Brazilie wel. Ze moeten mannen die dat doen gewoon mishandelen. Mishandelen ja, dat is wat ze moeten doen.

De arme Wesley heeft ben ik bang, niet eens begrepen dat hij zelf een werknemer van de pooiers is die voor de Braziliaanse meisjes in de favelas hun tragische carriere mogelijk maken.

 

 

 

Begrepen !

Judas’ Passie

De passie waart weer door het land.

Nadat ik twee keer in Naarden getuige was wacht ik op een kans op de Johannes Passion die ik eigenlijk mooier vind. En wel vooral als opgenomen op superaudio in de uitvoering van Jos van Veldhoven in het Catharijnenconvent in 2005.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Terwijl de Mattheus je wel kan verleiden er je favoriete delen uit te selecteren boeit deze Johannes je van de eerste tot de laatste noot, veel meer als één geheel in plaats van door een verteller aaneengeregen hoogtepunten. Zes solisten en drie stemmen die dat verdubbelen tot een veel kleiner koor van hemelse samenzang. De prachtige sopraan, de geweldige bas en de supersterke tenor maken die opname tot de mooiste Bachvertolking die ik ken onder de oratoria.

Hetzelfde verhaal maar feller en expressiever de muziek. En naar mij is verteld wordt het lijden van Jezus daarin minder benadrukt. In de Matheus is hij slachtoffer, in de Johannes is hij meer boodschapper. En hoewel dat idee me ook wel aanspreekt zal het mij om heel eerlijk te wezen een religieuze worst wezen. Als het aan mij lag zouden ze het hele ding op noe-noe-noe klanken mogen vertolken. Dat geld ook voor al die prachtige cantates waarin ik nonsikale teksten als “Jesus ist ein Schiff…” en dergelijke door de kracht van de muziek tot klanken zonder inhoud kan transformeren.

Een Nederlandse vertaling is voor mij geen oplossing omdat het dat transformatieproces bemoeilijkt. Al die misselijkmakende zijige prefab-poezie maken er wat mij betreft een Rot-verhaal van. Het moge duidelijk zijn dat een Reli-popconceert van Anita Meyer op tekst van Borsato, waarin het kruis is mogelijk gemaakt door  de firma Osram, aan mij al helemaal niet is besteeed.

Wonderlijk dat ik Bach ondanks mijn antipathieën in een kerk toch extra waardeer. Uit cultuurhistorische interesse zal dat moeten worden verklaard. Die hele poppenkast van kruis- en heiligenbeelden is de rechtstreekse menselijke, helaas teveel geritualiseerde, verbeelding van het gevoel dat de onwetende oermens had toen hij de zon als een vurige bol in de zee zag wegzinken en tot zijn nog grotere exaltatie in de ochtend ook weer op zag rijzen. Een omgeving waarin Bach goed tot zijn recht komt.

Van Koningsbergen vraagt dan aan pakweg Wolter Kroes of hij ook “gelooft” en altijd boeiend is dan weer hoe mensen daar op antwoord geven. Want er is kennelijk een geheimzinnige druk die het onmogelijk maakt daar kortweg “nee” op te zeggen.

Als je naar het heelal kijkt en de sterren, ja dan kun je toch niet anders dan geloven dat er “nog iets meer” is. De meest veilge manier het “oergevoel” uit te drukken dat we nog onmiskenbaar hebben. Het antwoord van Sabine krijg ik dan uitslag van.

Geloof is simpelweg alles wat we niet weten. Niet meer en niet minder.Uitslag krijg je als geloof ontstaat omdat je “wat je kan weten” niet wilt weten. Of omdat wat je gelooft beter in je kraam te pas komt uit ontkenning of zijn tweelingbroer opportunisme.

De allergrootste uitslag krijg ik van mensen die met rooie oortjes zeggen dat die Judas toch zo’n smeerlap was. Waarom raak ik daar toch zo onmatig door geïrriteerd.

Het is het summum van ontkenning en opportunisme en de ultieme uitdrukking van het feit dat we de dingen willen interpreteren in het eigen scenario van onze religieuze poppenkraam.

Even het werkelijke verhaal: God wilde dat zijn zoon geofferd werd. Judas werd door hem uitverkoren om dit mogelijk te maken. Jezus en Judas speelden onder één hoedje. Als Judas een verrader zou zijn dan is hij God’s eigen CIA-agent en maakt dat God tot precies de externe macht die de menselijke verantwoordelijkheid van ons overneemt. Zodat we kunnen blijven “geloven” dat er geen etnische zuiveringen, industriele vernietiging of sexueel misbruik zou bestaan als Hitler, Stalin of Dutroux niet per ongeluk ter wereld zouden zijn gekomen.

Het verhaal beschrijft dat er slechts één signaaltje nodig is om het kwaad in het licht te laten komen. Kerk, lidmaten en concertbezoekers hebben dit inmiddels tweeduizend jaar verkeerd geinterpreteerd omwille van ontkenning van het kwaad in zichzelf of uit opportunisme. Het evangelie van Judas is al in een vroeg stadium om die reden verdonkeremaand.

Ook in de tiende van Tijl werd de geloofskwestie aan de orde gesteld. De jongeman aan wie de foto werd getoond van het verzwakte negerjongetje en de gier die zit te wachten tot het tijd is zijn restanten op te ruimen reageerde zichtbaar aangeslagen bij het aanschouwen van de foto maar zei na afloop van het concert dat het toch “zijn” muziek niet was. Ik ben zo vrij dat te interpreteren als eerlijk en logisch. Zo’n foto wekt agressie op en geen lijdzaamheid. De gier is net als Judas een instrument in een hogere orde. Het kwaad in de mens heeft het jongetje er neergezet. En doet evenzeer onze gedachte ontstaan dat we niets hebben gedaan of zouden kunnen doen dan er een foto van maken.

De muziek van Bach staat er volkomen buiten. Die is geschreven uit emoties die je als achttienjarige nog niet voldoende hebt doorleefd.

Ik heb een sterk vermoeden dat die jongen van de drie kandidaten later diegene zal zijn die de muziek het meest waardeert. In zijn eigen vertaling.

Ook leef ik in de sterke (geloofs)overtuiging dat Bach het bijbelverhaal zag als een literaire beschrijving van de wereld om hem heen in plaats van een verklaring of een rechtvaardiging van het kwaad. In tegenstelling tot wat bijna alle vertolkers zeggen, “geloof” ik: Als hij “gelovig” was geweest in de hedendaagse religieuze betekenis, zou hij zulke muziek niet hebben kunnen maken.

Begrepen !

Nieuws van niks

Over het algemeen gaat het nieuws over niks. Ook gister was dit weer het geval. Alleen deze keer was ik daar wel tevreden over. Een enkele keer is het wel eens goed de aandacht op het niks te vestigen. Wat gebeurde er precies.

Er was een verwarde man die schreeuwde in een menigte. Niet veel aan de hand dus. Tenminste: Het is tegenwoordig niet echt de gewoonte meer om je druk te maken om de verwarde individu. Vroeger woonden die in een beschermde omgeving maar tegenwoordig lopen ze op straat. Dat is een politieke beslissing die de laatste jaren met succes is uitgekristalliseerd en waarmee iedereen ook vrede lijkt te hebben.
Niet gewoon was echter de straat. Het ging namenlijk om een beveiligde straat in verband met een herdenking die daar plaats vond.

Waartegen was die straat eigenlijk beveiligd. Tegen verwarde individuen neem ik aan. Ook vorig jaar koninginnendag hadden we al geconstateerd dat de politieke beslissing om verwarde individuen ongecontroleerd op straat te laten lopen met name in grotere gezelschappen die verblijven in de openbare ruimte tot ongecontroleerde gebeurtenissen kan leiden.

De politieke keuze om psychische nood van beschermde omgeving naar de straat te verplaatsen heeft logischerwijs als consekwentie dat bescherming van de patient tegen zichzelf en de gecontroleerde omgang van patient met zijn medemens van de zorgspecialist wordt overgedragen op de willekeurige voorbijganger waarmee deze in aanraking komt.
Waar de zorginstellingen vroeger moeite moesten doen om de patient een beetje te integreren in de samenleving hebben we nu een tegenovergesteld probleem. Nu heb ik aan het vermogen van de gemiddelde voorbijganger in de beoordeling van de onschuld of dreiging van de waargenomen mens in verwarring niet zoveel twijfel. Maar in sommige situaties, en met name die met een groepsdynamiek wordt het anders.

Voorbijgangers die je bij elkaar plaatst in groepen nadat je ze eerst een collectieve angstneurose hebt aangepraat. In plaats van een cursus aan te bieden in de omgang met loslopende verwarde mensen. Die gaan zoals we dat hebben gezien reageren vanuit die angstneurose. Mensen waarop jarenlang de uitspraken zijn losgelaten: "Het kan overal gebeuren, en er komt een dag dan gaat het ook bij ons gebeuren." "Wees altijd alert op koffertjes." "Pas op voor mensen met baarden en zwarte kleding". Die kunnen een gewone rare man gemakkelijk per ongeluk aanzien voor een terrorist. Zeker als de koningin er bij is. Want dat is nu eenmaal iemand die dat soort dingen naar zich toetrekt, zegt men.

Het nieuws van gister bracht dit allemaal perfect in beeld. Hoe het allemaal over niets ging. Dat zelfs de politie kon worden geprezen om het goede ingrijpen in dit geval van niets.

Het nieuws moet ook altijd wat geluk hebben natuurlijk. Wat prachtig paste die zoon van die NSB-er Stroink op deze dag na deze gebeurtenissen in het plaatje, toen hij vertelde dat de situatie in de jaren dertig van de vorige eeuw zijn vader op een slecht spoor had gebracht en dat hij daaruit voor het heden concludeerde dat de politieke programmas wel wat meer zouden moeten worden gericht op de echte, bestaande problemen.

Mijn idee. Aandacht voor de zorg zou daarvan een voorbeeld kunnen zijn, maar ook zeker het besef dat 800.000 liter olie per dag in ons voedsel pompen eigenlijk meer media-aandacht verdient dan tien omvallende hekken. En zeker meer politieke aandacht.

Vanavond komt Job Cohen. Ik hoop zo dat hij het ook allemaal een beetje begrijpt.

Begrepen !