Category Archives: POEZIE

Allicht

 
Allicht
 
“Ons landje is zo slecht nog niet…
één van de rijkste landen van de wereld,
hier kun je alles zeggen wat je wilt en je
ook best wel veilig voelen….”

Op kosten van de staat mag je je kinderen
onderwijzen over elke god of sinterklaas.
En als er iets gebeurt, gebeurt het op teevee.
Geen geuren, pijn, alleen maar kleuren.
Zodra het je te heftig blijft, schakel je over,
om de boeren te zien zoeken naar een vrouw.
 
Als er geen heftig leven is heb je het vermogen
je in te leven naar je eigen keus.

“Wees optimistisch, energiek, dan ga je niet verzuren”
“Ons landje is zo slecht nog niet.”

Allicht.
Het gaat nooit slecht, daar
waar de daders wonen.

 

©Vrederat 12/2017

 

Hoop

Hoop

Ik hoop voor alle Syriers
en Palestijnen,
en Russen in de Oekraïne,
en verkopers van de straatkrant,
en inwoners van Baltimore,
libanezen, libiers, tunesiers en koerden,
alle kinderen jonger dan een jaar of veertien,
en ieder die gevangen zit in de schreeuw
van kansels of van minaretten,
en ook een beetje, maar ietsje minder,
voor kennissen, vrienden en familie,
dat het niet,
zoals voor mij,

vandaag een dag zal zijn als alle anderen.

Ik hoop dat niet die dag zal komen,
waarop ik niet meer hoef te denken,
dat ik er veel gemist zal hebben.

Er zijn geen goede en slechte mensen.
Alles is afdruk van moment.
Ik hoop dat we iets beters gaan bedenken,
dan dat gezeur over dat paradijs,
en niemand ooit na morgen hoeft ontwaken,

in een huis vol vreemdelingen.

 

Begrepen !

Onbevlekt ontvangen.

Onbevlekt ontvangen.

Het is steeds duidelijker in dit land van dwazen,
zintuigen steeds verder reikend buiten de lichaamsgrens,
dat er geen groei bestaat in ons verbazen.
Zeurende pijn, attente angst, maar nooit intens.

Het is dat we gebouwd zijn om te streven.
Bij alles wat we zien zien we het binnen buiten,
wat lijkt op leren blijkt niet meer dan leven.
De mensenklauw, maar ook zijn vlucht zijn niet te stuiten.

Als de baby naar ons grijnst
laten we ons gewillig leiden naar het onverklaard geloof
heel ongeveinsd

Nog uit een tijd dat we niet wisten
dat liefde egoistisch is en onvoorwaardelijk
en dat we – als het er niet was – iets misten.

©Vrederat 11/2015

Begrepen !

Echtbreuk

Echtbreuk

Je zocht me overal, je wilde
alles met me delen.
Ik nam je angst weg die je sprak
dat je me zou vervelen.
We deden alles bijelkaar
en leefden ons beleven
Tot aan de dag dat ik niet meer zag
waar ik in je was gebleven.
En na die dag toen het begon,
mijn delen werd gemeden
hield ik gedeelde leegte slechts en al
het andere van mijn zelf
bleek stiekumpjes ontvreemd
en van mij afgesneden.

©Vrederat 11/2014

Begrepen !