web analytics

Combi

 


Morgen jij – Svara


Deemoed

Ergens, in een weiland, stond een doos
met zaad van kleine huizen
waar nog moest worden uitgepakt en bij elkaar geplant.
Het bloeide uit tot rijen: gevels, vensters en een dak.
Aan ramen gras en minuscuul gebloemte
dat meestal aan een waaiend oog ontsnapt
maar aan de voet zwaaiden deuren open. Wie knielde
kon er bijna in; zag toen pas hoe zeer reusachtig
al dat grut van bloeisel was.

Hij zag haar, alles wat zij wilde pakken
op geen moment zijn waaiend oog ontkomen
knielde voor alles klein en toegedacht
in deemoed in haar oog de verte peilen
te wandelen op stralen van de zon
naar een bekende maar zo verre open plek
waar kinderen veilig kunnen spelen.

Hij dacht ineens met zekerheid
er komt een dag dat ze de wind voor eeuwig vashoudt
in haar hart
als nu al in haar haren.

©kiezels©vrederat


Protoplasma

Nu tussen bomen het natte groen
in schelpenzand op blote voeten
de panfluit op de vette klei
klaprozen die groeten

Nu in licht schikken we harmonie
ons contrapunt van zwarte noten
het lied – de omloop van ons bloed –
toen duizend vogels voor ons floten

in liefdes beetjes beetgepakt
en goden toegezongen
erbarme dich, erbarme dich
de lucht beweegt doorslaande tongen

en straks

en straks, straks mijn kind
opent men voor jou de deuren
waarachter jouw muziek al wacht,
muziek in al haar kleuren

straks was er plotsling jij mijn kind
opende ogen sinds dat uur
achter aan intro dat we leefden
alles weer wit en zuiver partituur

straks groei je op herinnering
de kinderliedjes die we zongen
erbarme dich, erbarme dich
de lucht beweegt doorslaande tongen

©lebonton©vrederat


Hoe rijm je het allemaal (2x)

Op woorden komen
die zomaar kwijt kunnen zijn,
verdampt in het hoofd

de darkroom lekt geslecht geluid
chemische dampen steken in de zij
de alchemist brouwt geur uit zicht
een vormloos godsbeeld waakt de deur gedicht

over het breed gehangen kettingen van klanken
plezier in pijn tot zin gesnoerd
verhulling ontwikkelt zich naar licht

Op beelden wacht het
hoofd tot hun vertoningen
onuitzetbaar zijn

©mariusvanartaa©vrederat

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *